Преполната сала на Советот на Општина Битола, околу 80 присутни и искрени разговори за предизвиците, надежите и иднината на децата со аутистичен спектар на нарушување.
Постојат настани што завршуваат со последниот аплауз, но нивната вистинска вредност продолжува да живее во луѓето, во нивните размислувања, во новите сознанија и во надежта дека утрешниот ден може да биде подобар. Таков беше и вчерашниот саботен 3 октомври 2026 година во Битола.
Со особена чест и благодарност ја завршив јавната трибина (која траеше 3 часа и 10 минути) на тема „Дијагностика и рана интервенција на деца со аутистичен спектар на нарушување“, организирана од Здружението „Невроразлични“ – Битола, со поддршка на Општина Битола.
Околу 80 присутни гости ја исполнија салата на Советот на Општината, создавајќи атмосфера која уште на самиот почеток испрати силна порака: аутизмот е тема што ја засега целата заедница, а интересот за знаење, разбирање и подобра поддршка на децата е поголем од кога било.
Како претседател на Македонското научно здружение за аутизам, имав особено задоволство да ги споделам современите научни сознанија и моето долгогодишно академско и професионално искуство во областа на аутизмот, со посебен акцент на раното препознавање, дијагностиката и навремената интервенција.
Но, ова не беше само предавање. Беше средба на науката со животот, на стручните сознанија со секојдневните предизвици на родителите, на професионалната одговорност со човечката емпатија. Зад секоја дијагноза постои едно дете. И едно семејство што заслужува поддршка.
Во текот на трибината разговаравме за раните знаци на аутистичниот спектар, современите дијагностички пристапи, значењето на навремената интервенција и потребата од индивидуализирана поддршка. Посебно внимание посветивме на улогата на семејството, образовните институции и стручните служби во создавањето услови секое дете да ги развива своите способности и потенцијали.
Зад секое прашање на родителите се чувствуваше нешто многу поголемо од потребата за информација. Се чувствуваа љубовта, грижата, неизвесноста, но и огромната желба нивните деца да бидат разбрани и прифатени.
Токму затоа верувам дека најважната порака од оваа средба е дека раната дијагностика не треба да биде извор на страв, туку почеток на разбирањето, а раната интервенција не е ветување за чудо, туку научно заснована можност за подобар развој и поквалитетен живот.
Ниту едно семејство не треба да се чувствува осамено во оваа борба за достоинство, поддршка и еднакви можности.
Благодарност што доаѓа од срце
Мојата искрена благодарност ја упатувам до сите присутни родители, колешки и колеги, стручни лица, претставници на институциите и граѓани кои одвоија дел од своето време за да бидат со нас. Вашето присуство беше најсилната потврда дека ваквите средби се неопходни.
Посебна благодарност до м-р Марина Крстиќ, заменик-градоначалничка на Општина Битола, за присуството и поддршката на оваа значајна иницијатива. Поддршката на локалната самоуправа за теми од вакво општествено значење е важен чекор кон поинформирана, почувствителна и поинклузивна заедница.
Благодарност и до Македонската телевизија и сите електронски портали кои ја најавија и ја споделија веста за трибината. Вашата улога е исклучително значајна, бидејќи со секоја објавена информација се проширува просторот за јавна дискусија, се намалуваат предрасудите и се зголемува видливоста на потребите на лицата со аутизам и нивните семејства.
Но, мојата најголема благодарност им припаѓа на родителите од Здружението „Невроразлични“ – Битола.
Вие сте вистинските двигатели на оваа иницијатива. Вашата посветеност, храброст и истрајност се потсетник дека промените најчесто започнуваат токму од родителите кои одбиваат да се помират со недостигот на информации, поддршка и разбирање.
Ви благодарам за довербата, за топлиот прием, за прекрасната организација и за можноста да бидам дел од една толку значајна приказна. Вашата енергија и гостопримство ја направија Битола место на вистинска човечка поврзаност. Битола испрати порака што треба да се слушне многу подалеку.
Овој настан уште еднаш потврди дека аутизмот не е само медицинска или образовна тема. Тој е прашање на човекови права, достоинство, општествена одговорност и еднакви можности.
Инклузивното општество не се гради само со декларации и стратегии. Се гради со знаење, со подготвени професионалци, со информирани родители, со институции кои слушаат и со заедница која не ги остава семејствата сами.
Од Битола заминав со искрена благодарност, исполнетост и уште посилна мотивација да продолжам со мојата долгогодишна академска, научна и општествена мисија во областа на аутизмот.
Битола, ви благодарам!
Нека оваа трибина не биде само еден успешно реализиран настан, туку почеток на уште поголема соработка, нови иницијативи и конкретни чекори за подобра поддршка на децата со аутистичен спектар на нарушување и нивните семејства.
Зашто, на крајот, најважно не е колку луѓе биле во една сала, туку колку од нив ќе излезат од неа со повеќе разбирање, повеќе емпатија и подготвеност да направат нешто добро за другите.
За секое дете. За секое семејство. За општество во кое различноста не е пречка, туку дел од нашата заедничка човечност.
Претседател на
Македонско научно здружение за аутизам
